Dit dessert uit de tijd van de Grote Depressie maakt een stille comeback. Eenvoudig en troostend.
Variaties en tips
Als je dit recept wilt verfraaien zonder al te veel van het origineel af te wijken, zijn er verschillende eenvoudige mogelijkheden. Een snufje zout en een scheutje vanille-extract, of een beetje nootmuskaat of kaneel eroverheen strooien vóór het bakken, zijn klassieke toevoegingen in veel keukens in het Midwesten van de VS, hoewel ze wel iets toevoegen aan de vier basisingrediënten. Sommige koks verwarmen de melk graag een beetje voordat ze die erdoorheen kloppen, wat kan helpen bij het oplossen van de suiker en een gladdere custard oplevert. Je kunt ook een deel van de volle melk vervangen door room voor een rijkere, fluweelzachte textuur, of gecondenseerde melk gebruiken voor een smaak die doet denken aan kerkelijke potlucks en buurtmaaltijden. Als je een stevigere taart wilt, bak hem dan tot het midden nog een beetje wiebelt; voor een zachtere, meer delicate custard haal je hem een minuut of twee eerder uit de oven en laat je hem verder opstijven terwijl hij afkoelt. Voor degenen die vooruit willen plannen: deze taart is goed te bewaren in de koelkast en smaakt vaak zelfs nog beter de volgende dag, wanneer de smaken de tijd hebben gehad om zich te ontwikkelen.
