Bleke kip wordt meestal geassocieerd met grootschalige commerciële pluimveehouderij.
Deze vogels worden gefokt voor snelle groei en maximale productiviteit. Hun voeding wordt streng gecontroleerd om de gewichtstoename te optimaliseren en ze leven over het algemeen binnen met weinig bewegingsruimte. Dit systeem maakt de productie van goedkope kip in grote hoeveelheden mogelijk, wat de frequente aanwezigheid van lichtgekleurd vlees in de supermarkt verklaart. Hoewel deze bleke kleur niet per se synoniem is met vlees dat ongeschikt is voor consumptie of schadelijk voor de gezondheid, weerspiegelt het wel een productiemodel dat meer gericht is op snelheid dan op dierenwelzijn.
Een gele hen wijst meestal op een andere achtergrond.
De intensere kleur komt vaak van een dieet dat rijk is aan natuurlijke pigmenten, zoals maïs, goudbloemen of andere planten die carotenoïden bevatten. Kippen die meer tijd buiten doorbrengen, grazen in het gras en insecten eten, ontwikkelen over het algemeen ook goudkleurig vlees. Langzamere groei en meer lichaamsbeweging resulteren doorgaans in steviger, smaakvoller vlees; wat velen omschrijven als de smaak van een ouderwetse kip.
De kleur kan echter misleidend zijn. Sommige producenten versterken de gele tint door specifiek voer te gebruiken, omdat consumenten deze kleur associëren met een hogere kwaliteit. In dat geval kan de kip nog steeds onder intensieve omstandigheden worden gehouden, maar simpelweg zo worden verpakt dat het er “natuurlijker” uitziet. Daarom is de kleur op zich geen betrouwbare indicator voor de omstandigheden waaronder het gevogelte is gehouden of voor de smaak van het vlees.
Ontdek meer
Vervolg op de volgende pagina
