Al decennialang is één getal in ons collectieve bewustzijn gegrift: 19 °C . Geprezen als de perfecte balans tussen comfort en zuinigheid, werd het een onwrikbare winterregel – een thermisch mantra dat van generatie op generatie werd doorgegeven.
Maar deskundigen zijn het er nu over eens: deze beroemde figuur behoort tot het verleden. Onze moderne huizen en levensstijlen zijn geëvolueerd, en vasthouden aan deze oude norm kan zowel ons comfort als de gezondheid van onze huizen in gevaar brengen.
Een compromis geboren uit noodzaak, niet uit comfort.
De richtlijn van 19°C vond zijn oorsprong in de jaren 70, een tijdperk gekenmerkt door energiecrisissen en inefficiënte woningen. De meeste huizen waren slecht geïsoleerd, tochtig en verloren snel warmte. Verwarmingssystemen waren duur en onnauwkeurig.
In die context was 19 °C geen “ideale” temperatuur, maar een praktische bovengrens . Het vertegenwoordigde de hoogst haalbare temperatuur voor velen, een compromis dat werd afgedwongen door technische en economische beperkingen, en niet ontworpen voor optimaal wooncomfort.
Waarom onze huizen niet langer dezelfde regels nodig hebben
Het bouwlandschap is veranderd. Hedendaagse woningen zijn:
Betere isolatie tegen warmteverlies.
Betere ventilatie voor een betere luchtkwaliteit.
Voorzien van nauwkeurige en efficiënte verwarmingssystemen.
De oude beperkingen zijn verdwenen, waardoor de norm van 19 °C niet langer relevant is. Modern comfort vereist een meer genuanceerde aanpak.
Het nieuwe ideaal: slimmer, gezonder en gepersonaliseerd
